Ollos de Auga de Domingo Villar

Ollos de Auga, de Domingo Villar (2006)

Ollos de Auga é a novela debut de Domingo Villar e do inspector Leo Caldas. Unha trama sinxela, de lectura áxil e final ben pechado. Sen luxos nin artificios, unha novela que funciona ben.

Este verán, de paseo pola Feira do Libro da Coruña cos meus pais, merquei a primeira novela de Domingo Villar, “Ollos de Auga”. Son moito de comezar as sagas pola orde correcta, así que debido ao éxito de ventas de “O Último Barco” -a terceira novela de Villar-, animeime a coñecer desde o principio as peripecias do inspector Leo Caldas.

“Ollos de Auga” está ambientada en Vigo, cidade natal do autor, e comeza cun caso de asasinato na illa de Toralla. O feísmo urbanístico da torre que goberna esta illa -cuia existencia descoñecía (ignorancia 1-o coñecemento)-, é o escenario dun crime non menos feo. O músico Lois Reigosa aparece morto no seu dormitorio, atado e co seu membro prácticamente podre.

As pesquisas do inspector Caldas, estrela da radio a pesares de que resista a recoñecelo, van acompañadas polas queixas continúas de Rafael Estévez, axente zaragozano incapaz de habituarse ao carácter galego. Pouco a pouco, a dupla de axentes vaise achegando á verdade, aínda que por momentos a intuición de Caldas tambalea. Entremedias, intercálanse esceas ambientadas na escea homosexual viguesa, os clubes de jazz e a burguesía da cidade olívica.

Valoración Ollos de Auga de Domingo Villar

“Ollos de Auga” é unha gran carta de presentación para un autor debutante. Sen embargo, bótase en falta algún enredo máis na trama, relativamente sinxela pero eficaz, e un pouco máis de profundización nas personaxes. Imaxino que a segunda e terceira novelas de Villar, “A praia dos afogados” e “O último barco”, afondan máis nestas cuestións e, sen dúbida, amosan unha maior madurez que a que aquí se aprecia.

Desde logo, o obxectivo desta novela está cumprido. Agora quero saber máis sobre a evolución do inspector Leo Caldas e os seus novos casos. Quedan anotadas como vindeiras lecturas. Levaba tempo sen ler en galego, pero tras facelo coa tradución de Maus, de Art Spiegelman, e con “Ollos de Auga”, dun autor nativo, entran ganas de ler máis na língua propia.

Ollos de Auga, de Domingo Villar (2006)

Diego Villaverde

Xornalista, aspirante a escritor e opositor de Lingua Castelá e Literatura afincado en Alemaña. Leo máis do que escribo e escribo máis do que estudo.

2 comments

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará